<

Geef om katholieke journalistiek

doneer
Archief

Het verbond tussen Kerk en gezin

KN Redactie 10 september 2015
image

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Vandaag zou ik onze aandacht willen richten op de band tussen het gezin en de christelijke gemeenschap. Dat is, als het ware, een “natuurlijke” band, want de Kerk is een geestelijke familie en het gezin is een kleine kerk (vgl. Lumen gentium 9).

Jezus als bron van de broederschap

De christelijke gemeenschap is het huis van hen die in Jezus geloven als de bron van de broederschap tussen alle mensen. De Kerk volgt haar weg te midden van de volkeren, te midden van de geschiedenis van mannen en vrouwen, van vaders en moeders, van zonen en dochters: dát is de geschiedenis die er voor de Heer toe doet.

Rechtstreeks in het hart van God

De grote gebeurtenissen van de wereldmachten worden in de geschiedenisboeken opgeschreven, en daar blijven zij. Maar de geschiedenis van de menselijke gevoelens wordt rechtstreeks in het hart van God geschreven; en dat is de geschiedenis die in eeuwigheid blijft bestaan. Dat is de plaats waar het leven en het geloof zich afspelen. Het gezin is de plaats waar wij in deze geschiedenis binnentreden – op een onvervangbare en onuitwisbare wijze – deze geschiedenis van het volle leven, dat zal eindigen met de aanschouwing van God in de hemel voor alle eeuwigheid, maar die begint in het gezin! En daarom is het gezin zo belangrijk.

Een dorpje van niets

De Zoon van God heeft de menselijke geschiedenis leren kennen middels dit leven, en Hij heeft het tot in de diepste diepten ervaren (vgl. Heb. 2,18; 5,8). Het is goed om nog eens onze gedachten te laten gaan over Jezus en over de tekenen van deze band, die Hij met ons heeft! Hij werd geboren in een gezin en daar ‘leerde Hij de wereld kennen’: een winkel, vier huizen, een dorpje van niets.

Een ‘vergadering’

Desalniettemin heeft Jezus tijdens deze dertigjarige ervaring het menszijn aangenomen, Hij heeft het opgenomen in zijn gemeenschap met de Vader en in zijn apostolische zending zelf. Daarna, toen hij Nazareth verliet en zijn openbare leven begon, vormde Jezus om zich heen een gemeenschap, een ‘vergadering’, nl. een samenkomst van personen. Dat is de betekenis van het woord ‘kerk’.

Een gastvrij gezin

In het Evangelie heeft de ‘vergadering’ van Jezus de vorm van een gezin en van een gastvrij gezin, niet die van een exclusieve, gesloten sekte: wij treffen daar Petrus en Johannes aan, maar ook de hongerige en de dorstige, de vreemdeling en de vervolgde, de zondares en de tollenaar, de Farizeeën en de menigten. En Jezus blijft voortdurend allen ontvangen en met hen praten, ook met degenen die niet meer verwachten dat ze God nog op hun pad zullen tegenkomen in dit leven. Dat is een hele grote les voor de Kerk! De leerlingen zelf werden uitgekozen om zorg te dragen voor deze ‘vergadering’ , voor dit gezin van de gasten van God.

Die liefdesgemeenschap

Om die realiteit van de vergadering van Jezus levend te houden, is het noodzakelijk om het verbond tussen het gezin en de christelijke gemeenschap te herstellen. We zouden kunnen zeggen dat het gezin en de parochie de twee plaatsen zijn waar die liefdesgemeenschap werkelijkheid wordt die haar ultieme oorsprong vindt in God zelf. Een Kerk die werkelijk evangelisch is, kan alleen maar de vorm hebben van een gastvrij huis, waarvan de deuren altijd open staan. Kerken, parochies en instellingen die hun deuren gesloten houden, moeten geen kerken worden genoemd maar musea!

Evangeliserende liefde

En heden ten dage is dat verbond tussen de Kerk en het gezin van cruciaal belang. “In plaats van in de ideologische, financiële en politieke ‘machtscentra’, stellen wij weer onze hoop in die centra van de evangeliserende liefde, vol menselijke warmte, gebaseerd op de solidariteit en deelname” (Pauselijke Raad voor het Gezin, Gli insegnamenti di J.M. Bergoglio – Papa Francesco sulla familglia e sulla vita 1999-2014, LEV 2014, 189/ De leer van J.M. Bergoglio – Paus Franciscus over het gezin en het leven), en ook op de vergeving van elkaar.

De genade van God

De versteviging van de banden tussen het gezin en de christelijke gemeenschap is tegenwoordig dringend noodzakelijk. Natuurlijk, we hebben een blijmoedig geloof nodig om de intelligentie en de moed te hervinden om deze band te herstellen. De gezinnen trekken zich soms terug, zeggend dat ze er niet tegen zijn opgewassen: “Vader, wij zijn een arm gezin en ook een beetje losgeslagen”, “Wij zijn er niet toe in staat”, “We hebben thuis al zoveel problemen”, “We missen de kracht hiervoor”. Dat klopt. Niemand is waardig genoeg, niemand is er toe in staat, niemand heeft de kracht hiervoor! Zonder de genade van God kunnen we niets.

Een of ander wonder

Alles wordt ons geschonken, wordt ons gratis geschonken! En de Heer komt nooit bij een nieuw gezin binnen zonder een of ander wonder te doen. Herinneren we ons het wonder dat Hij deed op de bruiloft van Kana! Ja, de Heer, als wij ons aan zijn handen toevertrouwen, zal ons wonderen laten doen – en wat voor een wonderen, elke dag weer! – , als de Heer aanwezig is in dat gezin.

Gaven voor de gemeenschap

Natuurlijk moet ook de christelijke gemeenschap haar deel bijdragen. Bijvoorbeeld door te proberen om te strikte en te functionele standpunten te overwinnen, de dialoog, de erkenning en wederzijdse achting te bevorderen. De gezinnen nemen het initiatief en voelen de verantwoordelijkheid om hun kostbare gaven voor de gemeenschap aan te dragen. Allen moeten zich bewust zijn dat het christelijk geloof zich afspeelt op het open terrein waar het leven met iedereen wordt gedeeld, het gezin en de parochie moeten het wonder tot stand brengen van een meer communautair leven voor de gehele samenleving.

Moeder van Goede Raad

In Kana was er de moeder van Jezus, de “Moeder van Goede Raad”. Laten we naar haar woorden luisteren: “Doet wat Hij u zal zeggen” (vgl. Joh. 2,5). Beste gezinnen, beste parochiegemeenschappen, laten we ons laten inspireren door deze moeder, laten we alles doen wat Jezus ons zegt en dan zullen we het wonder zich voor onze ogen zien voltrekken, het wonder van elke dag! Dank u.

Lees hier de eerdere catecheses van paus Franciscus over het gezin.