Katholiek Nieuwsblad

Daar is ie weer: de Darwin-vink

  • 28 januari 2016
Daar is ie weer: de Darwin-vink

De Darwinvink is een oude bekende op deze website.

Dat komt doordat het vogeltje een icoon van het darwinisme is geworden, hoewel Darwin zelf er in eerste instantie niet veel mee deed. De ornitholoog John Gould wees hem later op de mogelijkheden om de vele snavelvarianten van het beestje 'evolutionair' te 'verklaren'. Daar draaide Charles zijn hand natuurlijk niet voor om. Zo kwam het beestje in On the Origin of Species (1859) terecht.

Circelredenering

Evolutionaire verklaringen zijn makkelijk te bedenken. De kwestie is echter, en daar begint pas echte wetenschap: is het ook zo? Ja, zeggen darwinisten dan, want evolutietheorie. Dat dit een circelredenering is, een petitio principii, dringt eenvoudigweg niet tot hen door. Een natuurwetenschappelijke hypothese moet echter onderbouwd worden met empirische bewijzen. Bijvoorbeeld doordat je in een volière diezelfde snavelveranderingen bewerkstelligt door het voer te veranderen. In de praktijk blijkt dit zeer problematisch, zoals de Darwinvink concreet laat zien. Daarom is dit modelvogeltje voor evolutietheorie een "tweesnijdend zwaard", betoogt Michel Denton. Juist doordat het zo'n aannemelijk voorbeeld van klassieke darwinistische evolutie is, zoals hij erkent. Er is overigens ook onderzoek dat eerder duidt op intelligent ontwerp. 

Still in Crisis

Michael Denton, een agnostische biochemicus, legde in 1985 met een beroemd boek Evolution: A Theory in Crisis de grondslag voor de moderne scepsis jegens darwinistische evolutietheorie, waaruit Intelligent Design is voortgekomen (onlangs aanbevolen aan de katholieke Kerk door fundamenteel theoloog en onderzoeker pater Michael Chaberek o.p.). Deze week - meer dan dertig jaar later - komt een nieuw boek van Denton uit, Evolution: Still A Theory in Crisis waarin hij zijn betoog verrijkt heeft met argumenten uit modern onderzoek. Hij legt er hieronder een uit aan de hand van de Darwinvink.

Vrijwel zeker onjuist

Het centrale argument van Denton is, zoals zoöloge Ann Gauger hier betoogt, niet anti-evolutie (dus tegen een langzame ontwikkeling van het leven), maar wel tegen een darwinistische, dat wil zeggen, adaptieve, gradualistische ontwikkeling van het leven, waarin vanuit micro-evolutionaire variatie via blinde natuurlijke selectie nieuwe soorten zouden ontstaan. Alles wijst erop dat dit niet het geval is. Neodarwinisme a la Dawkins en consorten is, om met filosoof Thomas Nagel te spreken, dus vrijwel zeker onjuist. Maar ja, ongelijk toegeven is altijd een pijnlijk proces. Het zal dus nog wel even duren voordat de wetenschap afstand van haar knuffeldoctrine doet.


Tags

Katholiek nieuws in je mailbox:
Please wait

© Katholiek Nieuwsblad