Katholiek Nieuwsblad

Met de Goede Herder samenwerken

  • 06 augustus 2015
Met de Goede Herder samenwerken

Tijdens de algemene audiëntie van 5 augustus sprak paus Franciscus over hoe de Kerk zorg moet dragen voor gescheiden katholieken die een nieuwe verbintenis zijn aangegaan. 

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Met deze catechese pakken we weer onze overweging op over het gezin. Nadat ik de laatste keer heb gesproken over de verwonde gezinnen wegens onbegrip tussen de gehuwden, zou ik vandaag onze aandacht willen wijden aan een andere realiteit: hoe moeten wij zorg dragen voor hen die, na een onherstelbare mislukking van hun huwelijksverbintenis, een nieuwe verbintenis zijn aangegaan.

Het goede en het heil van de personen

De Kerk weet heel goed dat een dergelijke situatie in strijd is met het christelijke sacrament. Echter haar blik van lerares komt altijd voort uit haar moederhart; een hart dat, geïnspireerd door de Heilige Geest, altijd streeft naar het goede en het heil van de personen. Dus daarom voelt zij zich verplicht, “uit liefde tot de waarheid”, “de situaties goed te onderscheiden”. Zo heeft de heilige Johannes Paulus II het uitgedrukt in de postsynodale apostolische exhortatie Familiaris consortio (n. 84), waarin hij het voorbeeld noemt van het verschil tussen degene die de scheiding heeft ondergaan en degene die haar heeft teweeggebracht. Dat onderscheid moet worden gemaakt.

Met de ogen van de kleintjes

Als wij dan die nieuwe verbintenissen ook nog eens bekijken met de ogen van de kleine kinderen – en kleine kinderen kijken – met de ogen van de kleintjes, dan zien we dat er een nog dringender noodzaak is om in onze gemeenschap een werkelijke ontvangst te bereiden aan personen die in dergelijke situaties leven. Daarom is het belangrijk dat de stijl van de gemeenschap, haar taalgebruik, haar houding altijd gericht zijn op de personen, uitgaande van de kleintjes. Zij zijn degenen die het meest onder deze situatie lijden.

Het voorbeeld te geven

Trouwens, hoe zouden wij deze ouders kunnen aanbevelen alles te doen om hun kinderen christelijk op te voeden, door hun het voorbeeld te geven van een overtuigd en levend geloof, als wij hen op een afstand houden van het gemeenschapsleven, alsof zij geëxcommuniceerd zijn? Dit moet zó gebeuren dat er geen andere lasten worden toegevoegd aan die welke de kinderen in deze situatie toch al moeten dragen! Helaas is het aantal kinderen en jongeren dat zich in deze situatie bevindt, werkelijk zeer groot. Het is belangrijk dat zij de Kerk zien als een moeder die aandacht heeft voor iedereen, die altijd bereid is tot luisteren en ontmoeten.

Helemaal niet geëxcommuniceerd

De afgelopen decennia is de Kerk echt niet ongevoelig geweest noch lui. Dankzij de verdieping van dit onderwerp door de pastores, daarin geleid en bevestigd door mijn voorgangers, is het besef zeer toegenomen dat een broederlijke en voorzichtige ontvangst, in liefde tot de waarheid, van de gedoopten die een nieuwe samenlevingsverbintenis zijn aangegaan na het mislukken van hun sacramentele huwelijksverbintenis; deze personen zijn namelijk helemaal niet geëxcommuniceerd: zij zijn niet geëxcommuniceerd!, en mogen absoluut niet als zodanig worden behandeld: zij maken nog steeds deel uit van de Kerk.

Geen ‘eenvoudige recepten’ 

Paus Benedictus XVI heeft over deze kwestie gesproken en opgeroepen tot een aandachtige onderscheiding en een wijze pastorale begeleiding, in de wetenschap dat er geen ‘eenvoudige recepten’ zijn. (Toespraak op de zevende Wereldontmoeting van Gezinnen, Milaan, 2 juni 2012; antwoord nr. 5).

Open en consequent

Vandaar ook de herhaalde uitnodiging aan de pastores om openlijk en consequent blijk te geven van de bereidheid van de gemeenschap om hen te ontvangen en hen te bemoedigen opdat zij steeds meer beleven en ontwikkelen dat zij bij Christus en de Kerk horen, door het gebed, het luisteren naar Gods Woord, het deelnemen aan de liturgie, de christelijke opvoeding van hun kinderen, de liefde en het dienstwerk voor de armen, en hun inzet voor gerechtigheid en vrede.

De Goede Herder

Het bijbelse beeld van de Goede Herder (Joh 10,11 - 18) vat de zending samen die Jezus heeft ontvangen van de Vader: namelijk zijn leven geven voor zijn schapen. Die houding is een voorbeeld ook voor de Kerk, die haar kinderen ontvangt als een moeder die haar leven geeft voor hen. “De Kerk is geroepen altijd het open huis van de Vader te zijn [...]” – Geen gesloten deuren! Geen gesloten deuren! – “Allen kunnen op de een of andere manier deelnemen aan het kerkelijk leven, allen kunnen deelnemen aan de gemeenschap. De Kerk [...] is het vaderhuis waar plaats is voor iedereen met zijn zware leven” (apostolische exhortatie Evangelii gaudium, nr. 47).

Met Hem samenwerken

Op dezelfde manier zijn alle christenen geroepen om de Goede Herder na te volgen. Vooral de christelijke gezinnen kunnen met Hem samenwerken door de zorg op zich te nemen voor de verwonde gezinnen, door hen in het geloofsleven van de gemeenschap te begeleiden. Laat iedereen het zijne bijdragen om de houding van de Goede Herder op zich te nemen, Hij die elk van zijn schapen kent en geen ervan uitsluit van zijn oneindige liefde!


Tags

© Katholiek Nieuwsblad