Katholiek Nieuwsblad

God houdt van mij

God houdt van mij
Foto: AP

Tijdens de algemene audiëntie van 15 februari sprak paus Franciscus over de hoop die niet teleurgesteld wordt (vlg. Rom. 5,1-5)

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Van kleins af aan wordt ons geleerd dat opscheppen over jezelf niet goed is. Waar ik vandaan kom worden degenen die zichzelf prijzen ‘pauwen’ genoemd.

Prijzen

En dat is goed, want opscheppen over wie je bent of over wat je hebt, verraadt behalve een zekere trots, ook een gemis aan respect ten opzichte van de ander, vooral degenen die minder fortuinlijk zijn wij.

In deze passage van de Brief aan de Romeinen verrast de apostel Paulus ons echter, want maar liefst twee keer moedigt hij ons aan om onszelf te prijzen. Waarover is het dan goed om op te scheppen? Want als hij oproept om jezelf te prijzen, moet er iets zijn waarover het goed is op te scheppen. En hoe kunnen we dit doen zonder anderen te beledigen en zonder iemand uit te sluiten?

Overvloed aan genade

In het eerste geval worden we uitgenodigd om onszelf te prijzen over de overvloed aan genade waarmee wij doordrongen zijn van Jezus Christus, door middel van het geloof. Paulus wil ons doen begrijpen dat als wij leren alles te lezen in het licht van de Heilige Geest, we ons bewust worden van het feit dat alles genade is! Alles is een geschenk!

Als wij dan ook opletten, zijn wij het niet alleen zelf die in actie komen – in de geschiedenis en in ons leven -, maar het is vooral God. Hij is de absolute hoofdpersoon die alle dingen creëert als een geschenk van liefde, de draden van zijn verlossende plan aaneen weeft en het tot vervulling brengt voor ons, door middel van zijn Zoon Jezus.

Vrede

Ons wordt gevraagd om dit alles te erkennen, in dankbaarheid te aanvaarden en het een reden voor lof, zegen en grote vreugde te laten worden. Als we dit doen, leven we in vrede met God en beleven wij een ervaring van vrijheid.

En deze vrede verspreidt zich vervolgens naar alle delen en alle relaties van ons leven: we leven in vrede met onszelf, we leven in vrede in ons gezin, in onze gemeenschap, op het werk en met de mensen die we elke dag op ons pad tegenkomen.

Beproevingen

Paulus spoort ons echter ook aan om onszelf te prijzen over de beproevingen. Dat is niet gemakkelijk te begrijpen. Dat vinden wij moeilijker en het kan lijken alsof dat niets van doen heeft met de situatie van vrede die ik net beschreven heb. Het vormt er echter de meest authentieke, de meest ware voorwaarde voor.

De vrede die de Heer ons aanbiedt en ons belooft, moet dan ook niet gezien worden als het ontbreken van zorgen, teleurstellingen, gemis en aanleidingen voor lijden. Als dat zo zou zijn, zou het moment waarop we erin zouden slagen in vrede te leven snel eindigen en zouden we onherroepelijk vervallen in wanhoop.

Geen seconde alleen

De vrede die voortkomt uit het geloof is echter een geschenk: het is de genade te ervaren dat God van ons houdt en dat Hij ons altijd nabij is; Hij laat ons zelfs geen seconde van ons leven alleen.

En dat brengt geduld teweeg, zoals de apostel Paulus bevestigt, want we weten dat de barmhartigheid en de goedheid van de Heer, ook op de moeilijkste en zwaarste momenten, groter zijn dan wat dan ook en dat niets ons zal losrukken uit zijn handen en uit de eenheid met Hem.

Solide

En daarom is de christelijke hoop solide, daarom wordt die niet teleurgesteld. Nooit teleurgesteld. De hoop wordt niet teleurgesteld! Die is niet gebaseerd op dat wat wij kunnen doen of zijn, en ook niet op dat waarin wij kunnen geloven. De basis ervan, ofwel de basis van de christelijke hoop, is het meest trouwe en zekere dat er maar kan zijn, namelijk de liefde van God zelf die ieder van ons voedt.

Het is gemakkelijk te zeggen ‘God houdt van ons’. Dat zeggen we allemaal. Maar denk er eens even over na: ieder van ons is in staat om te zeggen ‘ben ik er zeker van dat God van mij houdt?’. Het is niet zo gemakkelijk om dat te zeggen, maar het is waar.

Goede oefening

Dit is een goede oefening, tegen jezelf zeggen ‘God houdt van mij’. Dat is de wortel van onze zekerheid, de wortel van onze hoop. En de Heer heeft de Geest – die de liefde van God is – overvloedig in onze harten verspreidt als schepper, als borg, juist zodat Hij in ons het geloof kan voeden en deze hoop levend kan houden.

En deze zekerheid: God houdt van mij. “Maar op dit vreselijke moment?” – God houdt van mij. “En van mij, die zoiets vreselijks en slechts heeft gedaan?” – God houdt van mij. Die zekerheid neemt niemand van ons weg. En we moeten dat als een gebed herhalen: God houdt van mij. Ik ben er zeker van dat God van mij houdt. Ik ben er zeker van dat God van mij houdt.

Onze grootste trots

Nu begrijpen we waarom de apostel Paulus ons aanspoort altijd op te scheppen over dit alles. Ik schep op over de liefde van God, want Hij houdt van mij. De hoop die ons gegeven is, scheidt ons niet van de anderen en brengt ons er ook niet toe om hen te wantrouwen of uit te sluiten.

Het gaat daarentegen om een buitengewoon geschenk waarvan wij geroepen worden de ‘kanalen’ te worden voor iedereen, in bescheidenheid en eenvoud. En onze grootste trots zal dus zijn dat we een God als Vader hebben die geen voorkeuren heeft, die niemand uitsluit, maar zijn huis opent voor alle mensen, te beginnen bij de kleinsten en degenen die het verst weg zijn, opdat we elkaar als zijn kinderen leren te troosten en te ondersteunen. En vergeet niet: de hoop wordt niet teleurgesteld. (Vert. SvdB)


Tags

Katholiek nieuws in je mailbox:
Please wait

© Katholiek Nieuwsblad