Katholiek Nieuwsblad

Wij zijn allen uitgenodigd voor die bruiloft

  • 10 juni 2016
Wij zijn allen uitgenodigd voor die bruiloft
Foto: AP

Tijdens de algemene audiëntie van 8 juni sprak paus Franciscus over de bruiloft van Kana (Joh. 2,1 – 11).

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

Voordat we met de catechese beginnen, wil ik een groep van echtparen begroeten die hun vijftigste trouwdag vieren. Dat is inderdaad “de goede wijn” van het gezin! Uw gezin is een getuigenis dat jonggehuwden – die ik hierna zal groeten – en de jonge mensen moeten leren. Het is een mooi getuigenis. Dank u daarvoor.

Het eerste wonder

Nadat we enkele parabels over de barmhartigheid hebben overwogen, gaan we ons vandaag buigen over het eerste van de wonderen van Jezus, die de evangelist Johannes “tekenen” noemt, want Jezus doet die wonderen niet om verwondering te wekken, maar om de liefde van de Vader te demonstreren.

Het eerste van deze wondertekenen wordt ook door Johannes verteld (2,1 - 11) en voltrekt zich in Kana in Galilea. Het gaat hier als het ware om een soort “openingspoort”, waarin woorden en uitdrukkingen zijn gebeiteld die het innerlijke mysterie van Christus illustreren en de harten van de leerlingen openen voor het geloof. Laten we eens gaan kijken.

Bruidegom van het volk Gods

In de inleiding lezen we de uitdrukking Jezus en zijn leerlingen (v. 2). Met degenen die Jezus tot zich geroepen heeft om Hem te volgen, heeft Hij een gemeenschap gevormd en nu, als één familie, zijn zij allemaal op de bruiloft genodigd.

Door zijn openbare dienstwerk te beginnen op de bruiloft van Kana, manifesteert Jezus zich als de bruidegom van het volk Gods, die was aangekondigd door de profeten, en onthult Hij ons de diepte van de relatie die ons met Hem verbindt: het gaat om een Nieuw Liefdesverbond.

Daad van barmhartigheid

Wat is het fundament van ons geloof? Een daad van barmhartigheid, waardoor Jezus zich met ons verbonden heeft. En het christelijk leven is het antwoord op die liefde, als een verhaal van twee verliefden.

God en de mens ontmoeten elkaar, zoeken elkaar, vinden elkaar, verheugen zich in elkaar en beminnen elkaar: net zoals de beminde en de minnaar van het Hooglied. Alles daarna vloeit voort uit die relatie. De Kerk is het gezin van Jezus, waarin Hij zijn liefde uitstort; dat is de liefde die de Kerk koestert en aan iedereen wil uitdelen.

Uitdrukking aan de feestvreugde

In de context van het Verbond kan ook de opmerking van Maria worden begrepen: “Zij hebben geen wijn meer” (v. 3). Hoe kan er bruiloft worden gevierd en feest worden gevierd als er iets ontbreekt, dat de profeten al aangaven als een typisch element van het Messiaanse banket (vgl. Am. 9,13-14; Joel 2,24; Jes. 25,6)? Water is noodzakelijk om te leven, maar de wijn geeft uitdrukking aan de overvloed van het banket en aan de feestvreugde.

Kopje thee

Hier is een bruiloftsfeest waar de wijn ontbreekt; de jonggehuwden schamen zich daarover. Kunnen jullie het je voorstellen: een bruiloft die eindigt met een kopje thee? Dat zou toch een schande zijn. Wijn is een noodzaak voor een feest.

Door het water in de vaten die waren gebruikt “voor de reinigingsrituelen van de Joden” (v. 6) in wijn te veranderen, stelt Jezus een zeer sprekend teken: Hij verandert de Wet van Mozes in het Evangelie, als vreugdebrenger. Zoals dezelfde Johannes het ergens anders zegt: “De Wet is gegeven door Mozes, de genade en de waarheid zijn gebracht door Jezus Christus” (1,17).

‘Doe het maar’

De woorden die Maria richt tot de dienaren, zetten de kroon op het bruiloftstafereel van Kana: “Wat Hij u ook beveelt, doe het maar” (v. 5). Dat is vreemd: het zijn de laatste woorden die zij in het Evangelie spreekt: het is haar erfenis die zij aan ons toevertrouwt.

Ook vandaag nog zegt Maria tegen ons allemaal: “Wat Hij ook tegen jullie zegt – wat Jezus tegen jullie zegt –, doe het.” Dat is wat zij ons heeft nagelaten: wat mooi! Het is een uitdrukking die verwijst naar de geloofsspreuk die het vol Israël uitsprak bij de Sinaï in antwoord op de beloften van het Verbond: “Alles wat de Heer zegt, zullen wij volbrengen!” (Ex. 19,8).

Een Nieuw Verbond

En inderdaad in Kana gehoorzamen de dienaren. “Jezus zei hun: vul de bakken met water. En zij vulden ze tot de rand. Daarna zei hij: schep er nu wat uit en breng het naar tafelmeester. En zij deden het” (vv. 7-8). Op deze bruiloft wordt werkelijk een Nieuw Verbond gesloten en de nieuwe missie wordt toevertrouwd aan de dienaren van de Heer, dat wil zeggen de gehele Kerk: “Wat Hij jullie ook zal bevelen, doe het maar!”

De Heer dienen betekent luisteren en zijn Woord in praktijk brengen. Dat is de eenvoudige maar wezenlijke aanbeveling van de Moeder van Jezus en dat is het levensprogramma van de christen.

‘De beste wijn’

Voor eenieder van ons staat iets uit de vaten nemen gelijk met vertrouwen op het Woord van God om daarvan het effect te ervaren in het leven. Dus, wij allen tezamen met de opzichter van het banket die het tot wijn geworden water proefde, ook wij kunnen uitroepen: “U hebt de beste wijn bewaard tot het laatst” (v. 10). Ja, de Heer gaat door goede wijn te bewaren voor onze redding, die doorgaat te stromen uit de doorstoken zijde van de Heer.

Het doel van Jezus’ komst

De conclusie van het verhaal klinkt als een statement: “dit was het begin van Jezus’ tekenen, te Kana in Galilea; Hij openbaarde zijn heerlijkheid en zijn leerlingen geloofden in Hem” (v. 11). De bruiloft van Kana is veel meer dan een simpel verhaal van het eerste wonder van Jezus. Als een schrijn bewaart Jezus het geheim van zijn persoon en het doel van zijn komst: de verwachte Bruidegom start de bruiloft, die wordt vervuld in het paasmysterie.

Op deze bruiloft bindt Jezus de leerlingen aan zich met een nieuw en definitief Verbond. In Kana worden de leerlingen van Jezus zijn familie en in Kana wordt het geloof van de Kerk geboren. Voor die bruiloft zijn wij allemaal uitgenodigd, omdat er nooit meer nieuwe wijn zal ontbreken! (Vert. BR)


Tags

Katholiek nieuws in je mailbox:
Please wait

© Katholiek Nieuwsblad