Katholiek Nieuwsblad

Het Onzevader: het gebed dat ons voorbereidt op de Communie

Het Onzevader: het gebed dat ons voorbereidt op de Communie
Foto: AP

Tijdens de algemene audiëntie van 14 maart sprak paus Franciscus over het Onzevader en de breking van het Brood tijdens de Mis.

Beste broeders en zusters, goedemorgen!

We gaan verder met de catecheses over de heilige Mis. Tijdens het Laatste Avondmaal, nadat Jezus het brood en de beker met wijn nam, en God dankte, “brak Hij het brood, zo weten we. In de eucharistische liturgie van de Mis wordt naar die handeling verwezen met de breking van het Brood, die vooraf wordt gegaan door het gebed dat de Heer ons heeft geleerd, ofwel het Onzevader.

Niet zomaar een gebed

En zo begint de Communieritus waarin de lofprijzing en het smeekgebed van het eucharistisch gebed wordt voortgezet met het gezamenlijk bidden van het Onzevader. Dat is niet zomaar een van de vele christelijke gebeden, maar het gebed van Gods kinderen: het is het grote gebed dat Jezus ons geleerd heeft. Het wordt dan ook aan ons overgeleverd op de dag van ons doopsel en doet in ons dezelfde gevoelens weerklinken die Jezus Christus ook had.

Als wij het Onzevader bidden, bidden we zoals Jezus bad. Het is het gebed dat Jezus bad, en Hij heeft het ons geleerd; toen de leerlingen Hem zeiden: “Meester, leer ons bidden zoals U.” En Jezus bad op deze manier. Het is heel mooi om te bidden zoals Jezus!

We mogen Hem Vader noemen

Gevormd door zijn goddelijke leer, durven we ons tot God te richten en Hem Vader te noemen, omdat we opnieuw geboren zijn als zijn kinderen door middel van het water en de Heilige Geest (vlg. Ef. 1,5). Niemand zou Hem dan ook met het vertrouwde Abba, Vader, mogen aanspreken zonder door God te zijn voortgebracht, zonder de inspiratie van de Geest, zoals de apostel Paulus ons leert (vlg. Rom. 8,15).

We moeten ons bedenken: niemand kan Hem Vader noemen zonder de inspiratie van de Geest. Hoe vaak zijn er geen mensen die ‘Onze Vader’ zeggen, zonder te weten wat ze zeggen? Want ja, Hij is de Vader, maar als jij ‘Vader’ zegt, voel je dan dat Hij de Vader is, jouw Vader, de Vader van de mensheid, de Vader van Jezus Christus?

Heb jij een relatie met die Vader? Als wij het Onzevader bidden, verbinden we ons met de Vader die van ons houdt, maar het is de Geest die ons die verbinding schenkt, dat gevoel kinderen van God te zijn.

Is er een beter gebed?

Is er een beter gebed dan dat wat Jezus ons heeft geleerd, om ons gereed te maken voor de sacramentele Communie met Hem? Het Onzevader wordt niet alleen in de Mis gebeden, maar ook ’s ochtends en ’s avonds, tijdens de Lauden en de Vespers; op die manier draagt de kinderlijke houding richting God en de broederlijke houding richting de naaste bij aan het christelijke karakter van onze dagen.

In het Gebed van de Heer, in het Onzevader, vragen we om het “dagelijks brood” waarmee we in het bijzonder refereren aan het eucharistisch Brood waaraan we behoefte hebben om te leven als kinderen van God.

Vergeven is niet gemakkelijk

We smeken ook om “de vergeving van onze schulden” en om Gods vergeving waardig te zijn, zetten we ons in om degenen die ons hebben beledigd te vergeven. En dat is niet gemakkelijk. Mensen vergeven die je beledigd hebben, is niet gemakkelijk; het is een genade waar we om moeten vragen:

“Heer, leer me om te vergeven zoals U mij heeft vergeven.” Het is een genade. Op eigen kracht kunnen we dat niet: het is een genade van de Heilige Geest te kunnen vergeven. Terwijl het Onzevader ons hart opent voor God, stelt het ons zo ook in staat tot de broederlijke liefde.

Tot slot vragen we nog aan God om “ons te bevrijden van het kwade” dat ons van Hem scheidt en van onze broeders. Laten we goed begrijpen dat deze verzoeken uiterst passend zijn om ons voor te bereiden op de heilige Communie (vlg. Algemeen Statuut van het Romeins Missaal, 81).

Vredeswens

Wat we in het Onzevader vragen, gaat in feite verder in het gebed van de priester die, in naam van iedereen, smeekt: “Bevrijd ons Heer van alle kwaad, en geef vrede aan onze dagen”. En vervolgens wordt dat bezegeld in de vredeswens: allereerst smeken we Christus dat het geschenk van zijn vrede (vlg. Joh. 14,27), zo anders dan de vrede van de wereld, de Kerk doet groeien in eenheid en vrede, naar zijn wil;

met de concrete vredeswens die we onderling uitwisselen, drukken we dus “de kerkelijke eenheid en de wederzijdse liefde uit, voordat we sacramenteel ter Communie gaan”. In de Romeinse ritus is de vredeswens al sinds de Oudheid, voor de Communie geplaatst en is die gericht op de eucharistische Communie.

Geschonken door de Heer

Volgens de aansporing van de heilige apostel Paulus, is het niet mogelijk te communiceren aan het ene Brood dat ons tot één Lichaam in Christus maakt, zonder door de broederlijke liefde tot vrede te zijn gekomen (vlg. 1 Kor. 10, 16-17; 11-29). De vrede van Christus kan zich niet nestelen in een hart dat niet in staat is om te leven in broederschap en zich te herstellen na te zijn verwond.

De vrede wordt ons geschonken door de Heer: Hij schenkt ons de genade om degenen die ons beledigd hebben te vergeven.

De breking van het Brood

De vredeswens wordt gevolgd door de breking van het Brood, die al sinds de tijd van de apostelen aan heel de eucharistieviering haar naam heeft gegeven (vlg. de Catechismus van de katholieke Kerk, 1329). Jezus deed het tijdens het Laatste Avondmaal en daardoor is de breking van het brood de handeling waardoor de leerlingen Hem na zijn verrijzenis herkennen.

Denk maar aan de Emmaüsgangers die, pratend over hun ontmoeting met de Verrezene, vertellen “hoe ze Hem hadden herkend in de breking van het brood” (vlg. Lc. 24,30-31.35).

Lam Gods

De eucharistische breking van het Brood wordt begeleid door het aanroepen van het “Lam Gods”, waarmee Johannes de Doper naar Jezus verwees als Degene die “wegneemt de zonder der wereld” (Joh. 1,29). Het Bijbelse beeld van het lam spreekt van de verlossing (vlg. Ex. 12,1-14; Jes. 53,7; 1 Pt. 1,19; Ap. 7,14).

In het eucharistisch Brood, gebroken voor het leven van de wereld, herkent de biddende gemeenschap het ware Lam Gods, ofwel Christus de Verlosser, en smeekt Hem: “Ontferm U over ons…geef ons de vrede”.

Voorbereiding

“Ontferm U over ons” en “geef ons de vrede” zijn smeekbeden die ons, van het Onzevader naar de breking van het Brood, helpen om ons geestelijk voor te bereiden op onze deelname aan de eucharistische maaltijd, de bron van eenheid met God en onze broeders.

Laten we het grote gebed niet vergeten, dat Jezus ons heeft geleerd, en dat het gebed is waarmee Hij tot de Vader bad. En dit gebed bereidt ons voor op de Communie. (Vert. SvdB) 


Tags

© Katholiek Nieuwsblad