Katholiek Nieuwsblad

Stokpaardjes helpen misbruikdebat niet verder

Stokpaardjes helpen misbruikdebat niet verder
Illustratie: Joe Heller / CNS Photo

Woede en verbijstering doortrekken de reacties op het misbruikrapport uit Pennsylvania dat vorige week verscheen.

We kunnen en willen er niet omheen deze week in onze krant, al kostte het ons – dat mag u gerust weten – wel de nodige moeite om de juiste toon en het juiste evenwicht te vinden in onze verslaggeving. Je blijft een mens, die misselijk wordt van de gruwelen die beschreven worden in het rapport. Je blijft een katholiek, die zich schaamt om zijn Kerk, teleurgesteld is om de vaak zo weinig adequate respons van het instituut. Je blijft een journalist, die probeert kaf van koren te scheiden, zin van onzin, in de immense stroom van berichten, analyses, meningen.

Oneliners

De belangrijkste indruk die overblijft na het lezen van zo vele commentaren, is dat geen enkele verklaring én geen enkele oplossing echt overtuigend is. Oneliners en sweeping statements doen de complexiteit van het probleem sowieso geen recht. Luie commentatoren die voor de zoveelste keer hun liberale stokpaardje de sporen geven en roepen dat de Kerk nu eindelijk eens het celibaat moet afschaffen of vrouwen priester moeten wijden, vliegen daarmee gierend uit de bocht. Conservatieve verklaringen die de schuld eenzijdig in de schoenen van de seksuele revolutie schuiven, komen evengoed te simplistisch over.

Aftreden?

Of wat te denken van de oproepen die her en der klinken, dat de Amerikaanse bisschoppen collectief af moeten treden? Het pleidooi komt ongetwijfeld voort uit een oprecht en terecht gevoel van verontwaardiging, maar wat schieten we er uiteindelijk mee op? Dan treedt er een nieuwe lichting bisschoppen aan met ongetwijfeld de beste bedoelingen, maar of die dan de verantwoordelijkheid opnemen die hun afgetreden voorgangers hebben laten liggen…

Laat de huidige kerkleiding die verantwoordelijkheid liever nemen, in grote nederigheid en dienstbaarheid. Wetend dat ze het in de ogen van anderen, van ons allemaal, nooit goed genoeg zullen doen. Op applaus hoeven ze niet te rekenen. Ze zullen net niet de juiste maatregelen nemen, net niet daadkrachtig genoeg zijn, net niet de juiste woorden spreken.

Medeverantwoordelijken

Wij – journalisten, commentatoren, maar uiteindelijk juist ook wij gewoon bezorgd kerkvolk – moeten dat alles kritisch blijven volgen, begrip hebben voor dat menselijke onvermogen maar er geen genoegen mee nemen. En dat alles niet passief, als boze toeschouwers die schreeuwen vanaf de zijlijn, maar actief, als medeverantwoordelijken, mede-bouwers die in stilte hun bescheiden steentje bijdragen, mede-restaurateurs van het gehavende huis van God. Gelukkig zijn dat soort mensen er ook heel veel, onder zowel geestelijken als leken. Ook om hen kunnen en willen wij niet heen in onze krant. Godzijdank.


Tags

© Katholiek Nieuwsblad