Katholiek Nieuwsblad

Muziek verbindt

Muziek verbindt
Singer-songwriter Lars Gerfen treedt op tijdens de KN-Lezersdag van 2017 (Foto: KN - Jan Peeters)

Op de KN-lezersdag twee weken geleden was een grote diversiteit van mensen bijeen. Jong en oud, uit alle delen van Nederland en Vlaanderen, van alle ‘bloedgroepen’ binnen onze veelkleurige Kerk en bredere christelijke gemeenschap.

Hier treft u een impressie van deze dag, waar wij met grote dankbaarheid op terugkijken.

Beginnen en eindigen met muziek

Wat mij trof, was hoe al die heel verschillende mensen elkaar zo gemakkelijk vonden – in gesprekken tijdens de borrel, aan tafel tijdens de lunch, in gebed tijdens de heilige Mis. Diversiteit kán ook leiden tot wanklank, maar daar hebben wij dan toch niets van gemerkt. Hoe kwam dat? Misschien omdat we de dag begonnen en weer afsloten met muziek.

De jonge katholieke muzikant Lars Gerfen opende de dag met enkele geestelijke liederen die iedereen mee kon zingen en ook meezong. In de Mis aan het einde begeleidde hij ook de bekende liturgische gezangen. Samenzang, een koor waarin alle verschillende stemklanken toch ook tot een samenhangend geheel worden ­gevormd: een mooier beeld van eenheid in de ­verscheidenheid is er niet.

Muziek verheft de ziel tot God

Muziek verbindt. Muziek verbroedert. Muziek verheft de ziel tot God. Een aanzienlijk deel van editie 46 van Katholiek Nieuwsblad stond – in de aanloop naar het feest van Sint-Cecilia, patroonheilige van de (kerk-)musici, op 22 november – in het teken van muziek, en dan in het bijzonder de gewijde muziek. “De schat van de gewijde muziek moet met de grootste zorg worden bewaard en gecultiveerd”, zo schreven de concilievaders van Vaticanum II in hun constitutie over de liturgie.

Maar in de decennia erna – paus-emeritus ­Benedictus heeft daar ook op gewezen in een belangrijke toespraak uit 2015 over sacrale muziek – is die schat toch te grabbel gegooid. De grote koorwerken verplaatsten zich van de kerken naar de concertzalen, en de liturgische muziek verschraalde en verpieterde.

De verarming is voelbaar

Zeker in onze streken is de verarming in vele parochies voelbaar. Liturgische muziek wordt nog al te vaak als aankleding gezien. Franje. Een toefje slagroom op een anders ook prima (soms zelfs beter) te pruimen stille Mis. En dat is jammer. Ons geloof is zo mooi dat het uitgezongen móet worden. We moeten zingen niet zien als een aangeklede vorm van spreken; we kunnen spreken beter zien als een uitgeklede vorm van zingen.

De gesproken Mis is zo een wat ­uitgeklede vorm van een gezongen Mis, niet andersom. Muziek is de maat, de weerklank van een goddelijke harmonie. Muziek verheft, verbindt, overstijgt. 


Tags

Katholiek nieuws in je mailbox:
Please wait

© Katholiek Nieuwsblad