De Heer spreekt tot mijn heer: 'Zit aan mijn rechterhand; Ik leg uw vijanden als voetbank voor uw voeten' (1). God zelf kroont de koning en doet hem zitten aan zijn rechterhand. Zo is de koning toegelaten tot de goddelijke heerschappij. Deze verheerlijking van de koning wordt in het Nieuwe Testament uitgelegd als Messiaanse profetie.

Samen regeren God en de koning in één bestuur: Uit Sion reikt de Heer de scepter van uw macht: heers nu te midden van uw tegenstanders (2). Zo is de koning teken van de machtige tegenwoordigheid en voorzienigheid van God. De soeverein wordt tot middelaar van de goddelijke triomf over het kwaad. Daarom wordt de grootsheid van de koning gevierd. De psalm wijst op zijn goddelijke afstamming: Een vorst zijt gij, wanneer gij u vertoont met macht bekleed, in glans van heiligheid; Ik heb u vóór de dageraad verwekt (3).

Onlosmakelijk verbonden met de hemelse werkelijkheid ontstaat de koningsfiguur, komend van God, als de Messias die aan de mensen goddelijk leven brengt en optreedt als middelaar van heiligheid en verlossing. Dit alles kan niet gedaan worden door een koning uit het geslacht van David, maar door de Heer, Jezus Christus, die waarlijk van God komt.

Met dit suggestieve en raadselachtige beeld eindigt het eerste deel. De volgende godsspraak opent nieuw perspectief op een priesterlijk dimensie verbonden met het koningschap: Gezworen heeft de Heer, Hij neemt het niet terug: 'Voor eeuwig zijt gij priester als Melchìsedek' (4).

Priester-koning Melchìsedek zegende Abraham en offerde brood en wijn na zijn zegevierende veldtocht (Gn. 14). In Melchìsedek komen koninklijke en priesterlijke macht samen. De in de psalm gevierde koning zal priester zijn voor altijd; middelaar van de goddelijke tegenwoordigheid door het geven van Gods zegen; in zijn liturgisch handelen vindt men het zegenend antwoord van de mens terug. De Hebreeënbrief verwijst er expliciet naar (5,5-6; 6,19-20). In het licht van psalm 109 is Jezus de ware en enige hogepriester, die de kenmerken van Melchìsedeks priesterschap draagt en deze vervolmaaktheid.

De triomferende soeverein weerstaat met steun van de Heer de vijand en overwint. Het is alsof men ook wil zeggen: voortdurend is er strijd tussen goed en kwaad, maar de Heer overwint, Hij is onze ware koning en priester. De psalm besluit ietwat raadselachtig: Hij laaft zich uit de bergstroom lans de weg, dan gaat hij voort met opgeheven hoofd (7). In de veldslag staat de koning tijdens een ogenblik rust bij een beek en lest zijn dorst.

De traditie van de Kerk heeft deze psalm steeds gezien als een van de meest betekenisvolle Messiaanse teksten: de bezongen koning is Christus, de Messias die het Koninkrijk van God instelt en de machten der wereld overwint; Hij is het Woord voortgebracht door de Vader nog voor de dageraad; Hij is de mensgeworden Zoon, gestorven, verrezen en opgestegen ten hemel; Hij is de eeuwige hogepriester die ons in het mysterie van Brood en Wijn de zonden vergeeft en met God verzoent; Hij is de koning die het hoofd opheft en over de dood triomfeert met zijn verrijzenis.