Besnijdenis, in 'historisch' perspectief

Besnijdenis, in 'historisch' perspectief Foto: AP

De KNMG heeft wel andere dingen om zich druk over te maken dan jongensbesnijdenis.

In Duitsland heeft een rechter gesproken. Jongensbesnijdenis zou, ook wanneer het op een vakkundige wijze door een arts wordt verricht, een ´mishandeling´ zijn en een ´aantasting van de integriteit van een minderjarig lichaam´.

Historisch?
'Historisch', noemt beleidsmedewerker ethiek Ger van Dijk van onze Nederlandse 'Koninklijke Maatschappij ter bevordering van de Geneeskunst' (KNMG) de uitspraak van het Landesgericht in Keulen. "Er zijn de afgelopen jaren heel veel organisaties geweest die zich tegen deze ingreep hebben uitgesproken maar nog nooit een rechter", volgens Van Dijk. Met deze uitleg was ik eigenlijk wel blij. Dit plaatst het woord 'historisch' in ieder geval binnen een ander verband dan waar ik in eerste instantie aan moest denken. Een 'Duitse' rechter, 'lichamelijk integriteit', 'mishandeling', 'godsdienstige beperkingen' die ook de 'Joodse' gemeenschap in Duitsland zouden kunnen treffen, voor de Joodse burger, ook anno nu, zijn dat allemaal termen die nog steeds heel moeilijk samen gaan. Inderdaad op 'historische ´ gronden.

Kinderrecht
Maar Ger van Dijk geeft dus een nadere uitleg voor zijn gebruik van het woord 'historisch'. Historisch omdat voor het eerst een rechter zich tegen de besnijdenis heeft gekeerd. Dat kan dan wel zo zijn. Maar de uitspraak van een rechter betekent binnen een rechtsstaat helemaal niet dat daarmee het laatste woord is gezegd. Zo kennen onze juristen al heel lang de visie dat het niet besnijden van een kind dat in een religieuze omgeving opgroeit, islamitisch of Joods, in gaat tegen het belang van het kind dat gewaarborgd wordt door het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind.

Ontmoediging
De KNMG heeft al eerder laten weten dat ze niet van plan is om op een verbod van de besnijdenis aan te dringen. 'Religieuze groeperingen zijn toch niet te overtuigen.' Wel wil zij een ontmoedigingsbeleid inzetten. Maar een gesprek met de rabbijnen gaat zij daarbij uit de weg. Deze zijn niet over te halen. Nee, toekomstige gesprekken moeten met de twijfelaars worden gevoerd. Diegenen binnen de islamitische en Joodse gemeenschap aarzelen om hun jongetjes al dan niet te laten besnijden. Alleen daar is dus kennelijk nog wat winst te halen voor onze KNMG'ers.

Lijdensweg
Vanmiddag heb ik in één adem de brochure Mijn vrouw is dood gelezen. Journalist Dick Houwaart beschrijft daarin de lijdensweg die zijn vrouw heeft moeten doormaken, overgeleverd aan de beroepsgroep van de KNMG. Verkeerde medische adviezen, minderwaardige behandelingen in de instituten waar een KNMG borg voor moet staan, het niet op tijd verstrekken van eerstelijns medische zorg, het plaatsen van een mens binnen zorgcentra onder slechtere omstandigheden dan wij onze dieren in een stal plaatsen, dit alles is er de oorzaak van dat Dick Houwaart, zelf hoogbejaard, deze brochure heeft moeten schrijven.

Schaamrood
De ethicus van de KNMG heeft gesproken. In plaats van zich eerst maar eens te vergewissen van de feitelijke situatie met betrekking tot in ieder geval de Joodse besnijdenis komt hij tot een oordeel.

Sinds jaar en dag werken de gecertificeerde Joodse besnijders, de mohaliem, afgezien van hun eigen opleiding onder een medisch comité van toezicht. Dat zijn medici die behoren tot dezelfde beroepsgroep als de KNMG'ers.

Daarnaast hebben deze besnijders zich samen met drie medisch specialisten verenigd in het Comité voor de Joodse besnijdenis. Deze drie medici zijn een cardioloog, een pediater en een dermatoloog. Dit uiterst gespecialiseerde comité is voor Joods Nederland dé spreekbuis wanneer het over de besnijdenis gaat. Het had voor de hand gelegen dat ethicus Ger van Dijk eerst maar eens contact had opgenomen met dit vertegenwoordigend orgaan van Joods Nederland. Mogelijk zal hij daar nu de komende tijd echter niet toe komen. Bij het lezen van Mijn vrouw is dood zal hij met het schaamrood op zijn gezicht erkennen dat zijn KNMG heel andere prioriteiten zou moeten hebben dan Joden en moslims op zowel medische als juridische oneigenlijke gronden het leven zuur te maken.

Een zelfde soort schaamrood overigens dat ook het gezicht van die 'Duitse' rechter met enig 'historisch' besef zou moeten sieren.

Voorlopig zal ons comité niets van de ethicus horen. Hij heeft het nu veel te druk om er voor te zorgen dat het laatste stukje leven hier op deze wereld voor onze ouderen een bron van optimale zorg is, anders dan de lijdensweg, de mishandeling en het aantasten van de lichamelijke integriteit zoals in deze brochure beschreven. Ook ethiek kent haar prioriteiten.

Lody B. van de Kamp is rabbijn.

 

13 juli 2012
De artikelen uit de krant zijn nu ook digitaal via Myjour.com te lezen. U kunt ze los kopen of als u abonnee bent gratis lezen. Klik hier voor meer informatie.

    KN op Twitter!

    Proef kn

    Proef kn! 8 weken voor € 15,-