"De aarde vertegenwoordigt de tocht der geschiedenis, hemel de eeuwigheid.” De heiligen herinneren ons eraan dat wij geroepen zijn tot heiligheid. Dat is het eeuwig leven in de glorie van God. Dat zei paus Benedictus XVI in zijn angelustoespraak voor zo’n 30.000 belangstellenden op het Sint-Pietersplein.
Allerheiligen “helpt ons na te denken over de Kerk in haar dubbele dimensie: de Kerk die haar weg door de tijd aflegt en de Kerk die het nooit eindigende feest viert van het eeuwig Jeruzalem. Deze twee dimensies zijn verenigd door de realiteit van de ‘gemeenschap van de heiligen’, een realiteit die hier op aarde begint en die zijn vervulling vindt in de hemel.”
“Op aarde vormt de Kerk het begin van dit mysterie van gemeenschap dat de mensheid verenigt, een mysterie dat volledig gericht is op Jezus Christus. Hij is het die deze nieuwe dynamiek bij de mensheid introduceerde, een beweging die leidt tot God en tegelijkertijd tot eenheid, tot vrede in zijn diepste betekenis. Jezus Christus is gestorven om “de verstrooide kinderen van God te verenigen” en dit werk wordt voortgezet in de Kerk die onlosmakelijk ‘een’, ‘heilig’ en ‘katholiek’ is.
Christen zijn, deel uitmaken van de Kerk betekent open staan voor deze gemeenschap als een zaad dat zich opent in de grond, stervend, en naar boven schiet, in de richting van de hemel.”
“De heiligen, die door de Kerk als zodanig zijn uitgeroepen, maar ook al de heiligen die alleen God kent en die wij vandaag ook vieren, hebben intens deze dynamiek beleefd. In ieder van hen was Christus op een heel persoonlijke manier aanwezig dankzij de Geest, die handelt door het Woord en de sacramenten.
Verenigd zijn met Christus in de Kerk, betekent niet het negeren van de eigen persoonlijkheid, maar het ervan. Zij wordt getransformeerd met de kracht van de liefde en geeft haar, hier op aarde al, een eeuwige dimensie.”
“Maar deze opname in Christus opent ons ook voor de gemeenschap met alle andere leden van zijn Mystieke Lichaam dat de Kerk is, een gemeenschap die volmaakt is in de hemel, waar geen afzondering bestaat, wedijver of afscheiding.
Met het feest van vandaag kijken wij vooruit naar de schoonheid van het leven dat volledig openstaat voor de liefdevolle blik voor God en de naaste waarin wij zeker zijn God en elkaar in God te bereiken. Met dit van hoop vervulde geloof eren wij alle heiligen en bereiden wij ons voor om morgen de overleden gelovigen te herdenken. In de heiligen zien wij de overwinning van de liefde op egoïsme en dood. Wij zien dat het volgen van Christus leidt tot leven, eeuwig leven. Dat geeft zin aan het heden, aan ieder moment, omdat het is vervuld van liefde en hoop.
Allen het geloof in het eeuwig leven laat ons werkelijk houden van de geschiedenis en het heden, er selfishness and death: we see that following Christ leads to life, eternal life, and gives meaning to the present, maar zonder eraan vast te zitten, met de vrijheid van de pelgrim, die van de aarde houdt omdat zijn  hart in de hemel is.”