Dat blijkt uit wetenschappelijke onderzoeken van professor socioloog Mark Regnerus van de Universiteit van Texas en van universitair docent Loren Marks van de Louisiana State University die zondag zijn vrijgegeven. Dit meldt The Washington Times.

De onderzoeken spreken de populaire sociaalwetenschappelijke bewering tegen dat homoseksuele ouders hetzelfde of beter zijn dan het traditionele vader-moedergezin.

“De empirische bewering dat er geen opmerkelijke verschillen bestaan moet verdwijnen”, vindt Regnerus. 

Regnerus’ onderzoek richtte zich op 2988 willekeurig geselecteerde jongvolwassen Amerikanen tussen de 18 en 39 jaar. 175 deelnemers van het onderzoek waren opgegroeid bij een lesbisch stel en 73 deelnemers bij een homostel. Het aantal deelnemers voor een onderzoek op dit onderwerp is ongewoon hoog.

Regnerus onderzocht hun levens op 40 punten op sociaal, emotioneel en relationeel gebied. Daarbij keek hij onder meer naar het onderwijsniveau, een pestverleden, het inkomen, de kwaliteit van relaties, criminaliteit en het gebruik van alcohol en drugs.

Het onderzoek toont aan dat de jongvolwassenen die opgevoed zijn door een lesbisch stel op 24 van de 40 punten slechter scoorden in vergelijking met diegenen die opgroeiden in een traditioneel vader-moedergezin. De jongvolwassenen die door een homostel zijn opgevoed scoorden op 19 van de 40 punten slechter.

Resultaten van het onderzoek tonen volgens Regnerus aan dat de bewering dat er “geen verschil” is tussen de opvoeding van kinderen door een homostel of door heteroseksuele ouders geen stand kan houden. “Kinderen lijken de meeste kans van slagen te hebben als jongvolwassenen wanneer ze hun jeugd bij een getrouwde vader en moeder hebben doorgebracht en vooral wanneer de ouders vandaag de dag nog steeds getrouwd zijn”, schrijft Regnerus.

Het onderzoek van universitair docent Loren Marks richt een kritische blik op een vaak in juridische kwesties genoemd en gebruikt rapport van de American Psychological Associaton (APA) over homo-ouderschap.

Hierin beweert de APA dat geen enkele studie tot nu toe heeft uitgewezen dat kinderen van lesbische of homoseksuele ouders in enig relevant opzicht benadeeld zijn ten opzichte van kinderen van heteroseksuele ouders.

Marks heeft de 59 studies waar de APA zich op beroept, onderzocht en concludeerde dat “het de belangrijkste vragen over homo-ouderschap onbeantwoord laat doordat het ontbreekt aan kwalitatief hoogwaardige data”. Zo was de onderzoeksgroep te klein en bestond deze veelal uit blanke, rijke en goed opgeleide lesbische vrouwen.

Ook richtten de studies van de APA zich op te weinig onderzoeksgebieden. Zo werd er alleen gekeken naar het rolgedrag, emotioneel functioneren en seksuele identiteit, in plaats van de resultaten te meten op de gebieden zoals werk, opleiding en risico’s voor armoede, criminaliteit, vroege zwangerschappen, drugsgebruik en zelfmoord.

Critici zeggen dat Marks geen expert is op het gebied van homorelaties.

Verder vinden critici dat zowel Marks als Regnerus zich moeten richten op onderzoek van andere familiekwesties in plaats van vragen die al zijn beantwoord “af te troeven”.

Regnerus zegt dat zijn onderzoek niet bedoeld is om rechten van homoseksuelen te “ondermijnen”. Ook niet dat de uitkomsten van het onderzoek, dat sommige volwassenen maatschappelijk slechter functioneren, uitsluitend te koppelen zijn aan homo-ouderschap.