Maar het was ook de eerste zaterdag van de maand, de dag waarop de Kerk in het bijzonder bidt voor de priesters en voor wie Johannes Paulus II een bijzondere plaats had in zijn hart.

Het meest intrigerend is dat Karol Wojtyla "naar het van de Vader huis terugkeerde" op de vigilie (vooravond) van de Zondag van de Barmhartigheid, door de paus in het Heilig Jaar 2000 voor heel de Kerk ingesteld om "vooral in de Eucharistie de goddelijke barmhartigheid te vieren, waarmee God in zijn goedheid zijn eniggeboren Zoon als Verlosser heeft geschonken, opdat, door het Paasmysterie van zijn Zoon, Jezus Christus, de mensheid het eeuwig leven kan verwerven en opdat zijn aangenomen kinderen door het ontvangen van zijn barmhartigheid, zijn lof verkondigen tot aan de uiteinden van de aarde".

De paus stelde deze zondag in naar aanleidingen van de visioenen van zuster Maria Faustina Kowalska (1905 – 1938) bij haar zaligverklaring in 2000. Het was aartsbisschop Karol Wojtyla van Krakau die het proces van zaligverklaring op gang had gebracht.

Treffend is dat de zalige Faustina haar langzaam aan tbc wegterende leven offerde voor de redding van de zielen. "We moeten de gekruisigde Jezus in een lijdende ziel zien en niet een leegloper of een last voor de gemeenschap. Een ziel die (...) lijdt trekt meer zegeningen op het klooster dan al de werkzusters."

De woorden bleken Karol Wojtyla op het lijf geschreven.

Jan Peeters