Het belangrijkste nieuws is dat het aantal zestigplussers binnen tien jaar het miljard zal hebben overschreden. In 2050 zal dat aantal zijn verdubbeld en het overgrote deel daarvan zal in de Derde Wereld leven. Zolang er maar voldoende jonge mensen zijn om de zorg en de kosten ervan te dragen is er weinig aan de hand. En dat is wat er grondig mis is en waartegen economen en demografen al jaren waarschuwen: in 2050 zullen er meer zestigplussers zijn dan jongeren beneden de vijftien jaar.

Op korte termijn zal in China versneld duidelijk worden wat de effecten van die vergrijzing zijn: door de een-kind-politiek rust binnen afzienbare tijd de zorg voor vier ouderen op de schouders van de twee kinderen die zij voortbrachten, plus de zorg voor eventueel nog levende grootouders.

Dichter bij huis zien we de problemen van stijgende kosten en de noodzaak van grotere arbeidsparticipatie door vrouwen, waardoor die geneigd zijn gemiddeld nog minder kinderen te krijgen. In Duitsland, waar het vruchtbaarheidscijfer met 1,86 flink beneden het vervangingscijfer van 2,3 zit, begint de vergrijzing een verhit discussiepunt te worden. In Nederland is het idee dat het krijgen van kinderen een economische en demografische noodzaak zou kunnen zijn nog helemáál taboe.

Maar zelfs als we meer kinderen zouden krijgen zijn de problemen niet snel opgelost: decennialang dalende geboortecijfers corrigeer je niet zomaar. Dat kost opnieuw decennia. En dat is het geniepige van het UNFPA-rapport. Het bevolkingsfonds van de VN heeft die gevolgen toch al lang aan zien komen? En waarom gaat het dan onverdroten door met campagnes om het aantal geboorten te beperken?

Ja, de bevolkingsgroei daalt als de welvaart stijgt, zoals de Volkskrant bericht. Maar dat is niet de oorzaak van de scherpe daling van het vruchtbaarheidscijfer. Het Westen heeft, samen met de UNFPA, decennialang miljarden gepompt in campagnes om de bevolkingsgroei in de Derde Wereld drastisch te beperken. Dat gebeurde niet uit pure liefdadigheid, zoals wordt geveinsd. Een jonge bevolking is één van de voorwaarden voor een goed draaiende economie. In die zin voorzag het vergrijzende Westen dat het het onderspit zou gaan delven.

We moeten ook maar afwachten of het Westen de gevolgen van de vergrijzing wel aankan. Dat ontwikkelingslanden, waar nauwelijks voorzieningen zijn, dat niet gaan rooien, staat wel vast. Je moet er ook niet aan denken wat dat voor mensen concreet zal betekenen.

Dat uitgerekend de UNFPA daar nu de alarmklok over slaat, klinkt wel heel erg als huichelarij.