Eind vorig jaar had hij een satirische 'Sharia Hebdo' willen uitbrengen, zogenaamd met de profeet Mohammed als gasthoofdredacteur. "Wij mogen niet een gehele gemeenschap verantwoordelijk stellen voor de misdaden van enkele radicalen."

Is dit heldhaftige zelfbeheersing of ziekelijke politieke correctheid? Per slot van rekening ontploft er in de wereld wel eens vaker een bommetje met islamitische afzender. Islamitisch? U bedoelt zeker 'radicaal islamitische' of 'islamistische' afzender? Wie hier de neiging tot gewelddadigheid van de islam aan de orde wil stellen, krijgt niet zozeer last met islamieten, als wel met hun talrijke 'genuanceerd denkende' meelopers, die vooral binnen de media rijk vertegenwoordigd zijn. Zelfs als die een bom voor hun kiezen hebben gekregen, zoals Charlie Hebdo, nemen ze het nog voor de islam op.

Voor deze professionele werkelijkheidsontkenners is Ayaan Hirsi Ali een moeilijk geval. Zij voldoet aan alle politiek-correcte normen van geloofwaardigheid. Ze is zelf moslima geweest en besneden. Ze komt uit de Derde Wereld, heeft een kleurtje en is vrouw. Maar Ayaan is ook eerlijk, moedig en intelligent. Die combinatie geeft haar woorden een ongelofelijke impact. Het is achteraf nauwelijks verbazingwekkend dat zij na een dubieuze uitzending van Zembla min of meer gedwongen was het quasi-liberale Nederland te verlaten.

Het heeft haar alleen maar meer vrijheid van spreken gegeven. We horen zo vaak over discriminatie van moslims en 'islamofobie', aldus Ayaan deze week in Newsweek. En waar ongerechtvaardigde discriminatie aan de orde is, moet die allicht bestreden worden. "Maar in werkelijkheid is er een heel andere oorlog in opkomst " een niet-erkende strijd die duizenden levens kost. Christenen worden in de islamitische wereld vanwege hun godsdienst gedood. Het is een opkomende genocide die wereldwijd alarm zou moeten oproepen."

Voor lezers van Katholiek Nieuwsblad hoeven deze vervolgingen niet meer opgesomd te worden. Voor de schrijnende situatie van christenen in Pakistan, Nigeria, Egypte en andere islamitische landen hebben we steeds aandacht gehad. Net zoals voor de culturele druk die hier eenzijdig op christenen wordt uitgeoefend door een seculariserende samenleving. Romeo Castellucci zou een theatrale vrijheid zoals hij die hij met een afbeelding van Christus neemt, nooit met Mohammed hebben durven uithalen. Maar zelfs dan zou het nog van een heel andere orde zijn, dan wat moslims elders christenen aandoen. Dat merkt ook Ayaan op: "Spotprenten, films en geschriften zijn heel wat anders dan messen, geweren en granaten."

"Laten we gezamenlijk stelling nemen tegen de christofobie, die de islamitische wereld infecteert", aldus de niet-christen Ayaan.

Wat kunnen we anders doen dan ons vol waardering bij haar oproep aansluiten?