Gewelddadige islam
.jpg&Width=300) |
|
Foto: AP
|
Ed Arons - 14-8-2009 00:000 uur
Vernielde en beroofde kerken op Noord-Cyprus en kerken die in moskeeën zijn veranderd. Verbrande woningen en doden in Pakistan na geruchten dat christenen pagina’s uit de koran zouden hebben gescheurd. Bomaanslagen op kerken in Bagdad en Mosoel, gericht op het christenvrij maken van Irak. Doden, geweld en vernielingen in Egypte. Enkele voorbeelden uit het nieuws van de afgelopen weken, waarbij christenen het doelwit waren van geweld van de kant van moslims. Daarnaast is er extreem geweld in het noorden van Nigeria en in Somalië, waar moslimgroeperingen (ook ten koste van geloofsgenoten) met wapens een radicale vorm van sharia willen afdwingen.
Vaak is religie niet de echte oorzaak van geweld, is er sprake van grote sociale spanningen tussen bevolkingsgroepen met een verschillende religieuze oorsprong. De geschiedenis van de Nederlanden toont strijd tussen protestanten en katholieken die meestal niet religieus geïnspireerd was. In Noord-Ierland vocht een onderdrukte katholieke minderheid tegen de protestantse Britse bezetter. In Nigeria waren er in het verleden al eerder aanvallen van economisch achtergebleven moslims op rijkere christenen, zoals rijke Chinese christenen in Jakarta al eerder doelwit waren van afgunstige moslims.
Maar de actuele voorbeelden laten geen ruimte voor een dergelijke nuancering. Dat geweld tegen christenen is wel degelijk religieus geïnspireerd. Evenals het geweld in Noord-Nigeria en Somalië tegen medemoslims – moslimterreur maakt veel meer slachtoffers onder gematigde moslims dan onder christenen. Zij die een radicale islam aanhangen, intimideren en doden gematigde geloofsgenoten die niets van geweld willen weten. Met als gevolg dat die gematigden zich uit angst niet durven uiten. Zo krijgt een extremistische minderheid het op steeds meer plaatsen voor het zeggen.
Moslims en antireligieuze westerlingen wijzen op zo’n punt fijntjes op de geschiedenis van het christendom: christenen hoeven niet met de vinger te wijzen naar moslims, want ze zijn zelf geen haar beter. En dan komt het bekende rijtje van kruistochten, inquisitie en heksenverbrandingen, meestal ongehinderd door historische kennis van zaken. Maar daar waar christenen zich schuldig hebben gemaakt aan geweld, deden ze dat expliciet tegen het leven en de leer van hun stichter in. Want iemand kan niet Christus volgen en geweld gebruiken – behoudens in sommige gevallen van zelfverdediging. Dat wij in het Westen bovenstaand geweld afkeuren, komt doordat onze hele cultuur door het christendom is gekleurd. De koran en de jaren van de profeet Mohammed in Medina laten echter wel ruimte voor geweld. Moslims die geweld (willen) gebruiken kunnen daar gemakkelijk een verantwoording aan ontlenen. Met volop van die geweldteksten op het internet en zonder centraal islamitisch gezag dat tot de orde kan roepen, is dat de wortel van het probleem dat de komende decennia de wereld nog veel zal beroeren. Tot in onze eigen steden.
Tags: Koran, geweld, islam
|