Kerk als boosdoener

AP

Bisschop Muskens van Breda heeft vorige week een bezoek gebracht aan Oeganda. De reis was ‘rond hem’ georganiseerd door het van huis uit katholieke Cordaid en Stop Aids Now!, waarin Cordaid via Memisa participeert.

Dat klopt technisch wel, zegt ze, maar het is een “onmogelijke boodschap” die “bovendien geen recht doet aan de essentie van seks, namelijk dat het ook gewoon leuk is”.

Volgens de verklaring van het bisdom Breda zou mgr. Muskens condoomgebruik, in navolging van de kardinalen Danneels, Lustiger en Martini, alleen billijken bij gehuwden van wie een van beiden hiv/aids heeft. Dat standpunt is alleen al praktisch gezien discutabel, omdat gebleken is dat in zulke gevallen, zelfs in stabiele relaties, consequent condoomgebruik door de meesten geen twee jaar vol te houden is. Bovendien verkleint het condoom weliswaar het risico op besmetting, maar sluit het zeker niet uit. Wat is dan het minste kwaad? Het risico op een dodelijke ziekte theoretisch verkleinen of het risico door onthouding uitsluiten?

Zinniger is het pleidooi van de bisschop voor een “totale aanpak” van de aidsproblematiek, voor schone injectienaalden, betere medische voorzieningen, rechten voor vrouwen, het bestrijden van stigmatisering en verbetering van de maatschappelijke verhoudingen.

Maar dat alles valt in het niet door de zorgvuldig georkestreerde context waarin zijn bezoek is geplaatst om het katholieke standpunt in Oeganda te doorbreken. Hoe onzinnig dat ook is. Alsof mensen die buitenechtelijke seks hebben zich iets zouden aantrekken van het kerkelijk condoomverbod. Hooguit als een (mannelijk) excuus om het ‘zonder’ te doen, wat zelfs volgens de jongste Nederlandse aidscampagne toch het ‘lekkerste’ is.

En de bisschop? Die hult zich in onschuld, terwijl hij – als volstrekte buitenstaander – zijn persoonlijke, omstreden mening in andermans bisdom(men) dropt. (JP)

• Vier weken GRATIS KN lezen? Neem snel de proef op de som >>