zondag 1 augustus 2010 11:49:20
Katholiek Nieuwsblad

 Nieuws - Opinie - Inspiratie
Home | Contact | Rss |A- A+       
Nieuws Opinie Agenda Beeld en geluid Dossiers Inspiratie Contact  
 

Niet botsen, wel schuren

Beeld: Uitgeverij Boekencentrum
Henk Rijkers - 20-1-2010  13:23 uur

Hoe moeten Kerken zich verhouden tot de moderne samenleving? Met name nu Kerken steeds meer in de marge functioneren? James Kennedy, historicus van Amerikaanse afkomst, beperkt zich tot de protestantse Kerken in Nederland, maar verwijst nu en dan wel naar de katholieke Kerk. Zo begint zijn boek zelfs in Polen. In de strijd tegen het communistische regime daar ontdekte Adam Michnik, een joodse journalist, dat de katholieke Kerk “die hij als reactionair en antimodern had afgeschreven, toch maar mooi de voorwaarden had geschapen voor democratisering en humanisering van de Poolse staat en samenleving”. Dat betekende niet dat hij de Kerk voortaan omhelsde, “maar Michnik had wel geleerd respect te hebben voor ‘deze eigenaardige instantie' binnen de civil society”.

Kennedy ziet vier rollen die de Kerken in ons land hebben gespeeld. De eerste is die van een “organisch en vanzelfsprekend onderdeel van de openbare orde”. Dat bleef ook zo na de liberale grondwet van 1848, die de Kerk van de staat losmaakte. In 1853, toen de bisschoppelijke hiërarchie werd hersteld, werden boze protestanten gesust met de Wet op de Kerkgenootschappen, die bijvoorbeeld gemeentebesturen het recht gaf religieuze activiteiten (o.a. processies en het luiden van de klok) te verbieden op grond van ‘gevoelens van andersdenkenden'. Intussen kwamen er ondanks de grondwet toch de nodige subsidiërende regelingen tot stand. Dat was afgelopen in 1983. Zowel de privileges als de wet van 1853 werden toen afgeschaft. En dat was “emblematisch voor het tanende publieke aanzien van de kerk”, aldus Kennedy.

Is de ‘organische' rol uitgespeeld, de Kerken hebben er nog drie over: die van ‘zuurdesem': het moreel en geestelijk verheffen van de samenleving. Ook kunnen Kerken in de rol treden van ‘profeet': het kritisch volgen van staat en samenleving. En ten slotte zijn Kerken ook een bron van ‘sociaal kapitaal': hoeveel waardevol sociaal werk wordt er niet door kerkelijke gelovigen verzet?

Toch ziet Kennedy dienstverlening niet als de voornaamste publieke taak van de Kerk. Er schuilt zelfs het gevaar in dat zij zich teveel met de samenleving gaat identificeren. Kennedy pleit daarom voor de Kerk als ‘contrasterende gemeenschap' Zij is wel ‘anders', maar zondert zich niet af. Dat is iets anders dan een ‘contracultuur', die het isolement en de tegenstelling cultiveert. Liever schuren dus dan botsen. Maar zoals het Poolse voorbeeld uitwijst, heb je dat niet altijd zelf in de hand. Tenminste niet zolang je trouw wilt blijven aan je opdracht.
 
James Kennedy, Stad op een berg. De publieke rol van protestantse kerken. Uitg. Boekencentrum, 188 pp., pb., € 17,90, 978 90 239 2135 6.

Tags: James Kennedy, Stad op een berg, Kerk, Maatschappij

Bookmark and Share
er is nog niet gereageerd op dit artikel
Reageer op dit artikel
Naam
Reactie

 
Spelregels voor het plaatsen van een reactie

U kunt anoniem reageren. Indien uw reactie als niet gepast wordt gezien, wordt deze verwijderd, en kan uw IP nummer geblokkeerd worden.

 Gerelateerde artikelen

Canadese anglicanen stappen over naar Rome Canadese anglicanen stappen over naar Rome
Venezolaanse kardinaal herhaalt kritiek in parlement Venezolaanse kardinaal herhaalt kritiek in parlement
Soedanese bisschoppen over mogelijke splitsing land Soedanese bisschoppen over mogelijke splitsing land


 Opinie

De revolutie moet doorgaan De revolutie moet doorgaan
Een stiekeme staatsgreep Een stiekeme staatsgreep
De (r)evolutie van Gaudium et Spes en Nostra Aetate De (r)evolutie van Gaudium et Spes en Nostra Aetate

 Commentaar

Obdam Obdam
Schot in eigen doel Schot in eigen doel
Rechterlijke machtsgreep Rechterlijke machtsgreep

 Op stage in Lourdes

La Maison Marthe et Marie (deel 2)
De stilte spreekt
Le Pic du Jer