Slachtoffers misbruik

er zijn ook vrouwelijke internaten ! met zusters/nonnen en leerlingen geweest. zijn er uit de vrouwelijke hoek ook reacties gemeld? of is er alleen mannelijke sexueel misbruik ?

De anonymus gebruikt een oude retorische truc (op de man spelen: zijn integriteit suspect maken) om de brenger van een hem onwelgevallige boodschap het zwijgen op te leggen. Doch, met zwijgen zijn oude en potentieel nieuwe slachtoffers van seksueel misbruik door priesters en religieuzen niet gebaat. Met de remedie van de geachte anonymus zijn ze dat ook niet: vertrouw op God, Jezus en kinderlijke vroomheid. Die vroomheid weerhield geen vrome priester, noch beschermde diens slachtoffer tegen het kwaad van seksueel misbruik! Waar was uw God, Jezus enz. namelijk toen vrome priesters buiten hun boekje gingen? Waar was Jezus, God en de paus toen echtparen nog niet konden beschikken over voldoende kennis over geboortebeperking noch voorbehoedsmiddelen, maar worstelden met 1 Kor. 7, het verbod op zelfbevrediging enz., en in Schrift en catechismus geen leefbaar houvast vonden voor verantwoorde gezinsplanning, en een verantwoord menselijk bestaan voor de ouders zelf? (Lees het a.d.h. van 300 brieven van moeders over het roomsche huwelijksleven samengestelde boek ‘Zodoende was de vrouw maar een mens om kinderen te krijgen’’. (Redactie Marga Kerklaan, Ambo, Baarn 1987.) Met vroomheid, stilzitten en wachten op God/Jezus, of het herhalen van oude geloofs- en gebedsformules alléén zijn we er blijkbaar als mens én als kerk nog lang niet. Mensen hebben méér nodig: Herkenbare en hanteerbare inspiratie! Wie pretendeert een boodschap te hebben voor de mens en de samenleving, zal moeten overtuigen met woorden, en dus met goede argumenten in een consistent en enthousiasmerend verhaal. Papier wordt er in de kerk genoeg volgeschreven en bedrukt, maar het overzichtelijke, goede, geestrijke verhaal, dát mis ik. Dáár wijs ik geen schuldigen voor aan – van venijn is dus geen sprake – ik constateer slechts een gemis, en probeer onder woorden te brengen waar m.i. de schoen wringt. Als dat al niet meer mag of kan ….

Geachte Pierre :Het venijn van uw bijdrage zit wat mij betreft in het slot: citaat `Nee, ook de paus niet, want zeg nu zelf, uit zijn spreken en houding blijkt op geen enkele wijze dat hij enthousiast of begeesterd is. Hij is kinderlijk vroom, maar daar hebben de meeste volwassenen en zeker randkerkelijken geen boodschap aan.` Pierre | 14-2-2010 | Ik ben blij dat ik weet dat u en de randkerkelijken en de zichzelf o zo volwassen noemende medemens als uzelf, geen boodschap hebben aan de kinderlijke eenvoud en vroomheid van de heilige vader, maar u liever blijkt te laten begeesteren door zichzelf benoemde eminenten en uitblinkers in het geloof. Ik wil u daarbij dan toch maar verwijzen naar een uitspraak van Jezus zelf, die zegt: `Zo gij niet wordt gelijk kinderen, zult gij het koninkrijk niet beerven`. Het is maar een weet natuurlijk! Rest de vraag of u en vele volwassenen en randkerkelijken aan deze woorden van Jezus dus wel een boodschap hebt? Want zo niet aan welke boodschap hebt u dan wel iets? Enne leuk hoor wanneer de heer Waaijman ook zijn mond weer eens `` jij-end en jou-end`` open doet! Ik zelf vertrouw toch maar liever op Gods woord en de kinderlijke vroomheid van velen, inclusief de heilige vader!

Twee opmerkingen: 1) Bij het halleluja van Jan Peeters over de Kerk die voor toelating tot het priesterschap “de nodige selectiecriteria heeft ontwikkeld op basis van eeuwenlange pastorale ervaring en psychologisch inzicht” moeten we beslist grote vraagtekens zetten. In welke mate er in het verre verleden seksueel misbruik door priesters werd gepleegd, weet ik niet precies, maar in ieder geval mogen we zeggen dat het geroemde inzicht en die criteria onvoldoende effectief zijn gebleken. Er moet dus een tekort geconstateerd worden bij die criteria, de geest waaruit ze voorkomen c.q. de geest waarin ze de laatste 80-100 jaar werden toegepast. Het verhaal klopte gewoon niet; ge- en verboden waren slecht of niet ingebed in een aansprekend groter geheel! Dat ontbrekende of ongeloofwaardige VERHAAL is daarom een aantal priesters opgebroken. M.i. is dat een centraal probleem in de kerk: het naleven van de letter wordt er te vaak van hoger waarde geacht dan het vatten van de geest, begeestering waarnaar Schrift en leer slechts tekortschietend kunnen verwijzen. Weinig tijd en slechte opleiding doen de rest, want de geest vatten vergt tijd, lef en inspanning. Maar ook geldt:“Mystiek, dus spiritualiteit van hoge kwaliteit, rammelt aan je standpunt. Mystici ondermijnen je hechte positie. Degenen die niet gewend zijn te bewegen, voelen angst.” (De karmeliet en hoogleraar Kees Waaijman in Trouw, 12 februari 2010) En dan sluiten mensen (ook priesters en studenten) zich gemakkelijk snel af, en doen geen moeite of zijn psychisch onvoldoende uitgerust om het wezen, de kern der dingen hardnekkig op de hielen te zitten tot ze het te pakken hebben. En dan stuurt men zulke lieden toch met een opdracht op mensen af. Het zou niet moeten mogen. Wijding is geen panacee tegen menselijk tekort! Toch, wie niet bewogen of geraakt is, kan zeker de geest van liefde en verantwoordelijkheid niet over laten springen op anderen. Dat men als priester e.d. geen persoonlijke verantwoordelijkheid hoeft te nemen voor het eigen denken en spreken, maar zich als soldaat-ambtsdrager in uniform kinderlijk eenvoudig kan blijven verschuilen achter superieuren wreekt zich onherroepelijk, gezien het gemak waarmee er een dubbelmoraal op na wordt gehouden door de priesterlijke kinderschenders. 2) Jan Peeters ziet er blijkbaar zelf ook geen gat in, want zijn oplossing: “het probleem werkelijk onder ogen durven zien en ernaar handelen” is een volkomen betekenisloze slag in de lucht. De homoseksuele en pedofiele geaardheid onder ogen zien als een probleem, en daar dan vervolgens naar gaan handelen, levert immers niets op dat hij en de kerk zou willen toejuichen. Men moet echter de werkelijkheid onder ogen zien, een (psychologisch gezond) levensbeschouwelijk antwoord bedenken, en naar dat antwoord/oordeel handelen; vervolgens het effect analyseren, het oordeel en gedrag bijstellen enz. (In het bedrijfsleven kan men U daar alles over vertellen: het immer draaiende PDCA-wiel of -cirkel voor lerende organisaties!) Je geaardheid is namelijk niet het probleem, ook niet in de kerk. Vragen ontstaan pas bij je omgang ermee, en het levensbeschouwelijke oordeel daarover. Het gaat er dus niet om dat mensen louter de maat genomen wordt aan de hand van de letter van wetten, maar dat ze zelf leren oordelen op grond van een ethisch-filosofische verhaal waarbinnen het gedrag als goed, verkeerd of op het randje wordt bevonden. Maar waar blijven we als de kerk dat ethische verhaal niet behoorlijk over het voetlicht krijgt? Mijn taxatie is dat in de kerk dus te gemakkelijk voorbij wordt gegaan aan de vertaling van Schrift en Traditie in voor mensen van vandaag goed verstaanbare levensoriëntatie. We hebben geen mensen meer die overzicht hebben, boven dogma’s plus leer staan, en gezagvol de geest ervan enthousiasmerend kunnen vertolken. Nee, ook de paus niet, want zeg nu zelf, uit zijn spreken en houding blijkt op geen enkele wijze dat hij enthousiast of begeesterd is. Hij is kinderlijk vroom, maar daar hebben de meeste volwassenen en zeker randkerkelijken geen boodschap aan.

Zoals ook indertijd op het Jongenspensionaat Sint Maria ter Engelen te Bleyerheide wordt het in iedere "mannensamenleving" normaal om het vrouwelijke op te zoeken. Het Vatikaan heeft hiervoor de denkbeeldige Maria, de broeders hadden hiervoor de lijfelijk maagdelijke jongetjes. Bron Q (Thomas evangelie) geeft aan hoe je dat innerlijk doet. De weg volgens Zen-jezus De Bijbel geeft voorbeelden van macht, zoals God de Vader. Waarbij moorden en verkrachten heel normaal is. Vandaar dat God de Vader niets met Jezus te doen heeft. Hij zou willen dat hij zo was! Het verwrongen idee dat God de Vader gelijk is aan Jezus, alleen al dit idee, geeft de geestelijke verwarring aan. Zodat het lichaam gedrogeerd volgt.

Een celibatair leven is natuurlijk voor niemand een verplichting, De kerk kiest haar priesters uit die groep van gedoopte mannen die omwille van de goede God celibatair leven! Wereldwijd leven miljoenen mensen celibatair, in alle culturen, rassen en talen kun je ze vinden

".....vallen er onherroepelijk slachtoffers. En daartoe kunnen tot op zekere hoogte óók de daders worden gerekend." Daders zijn geen slachtoffers. Er bestaat ook nog zoiets als persoonlijke verantwoordelijkheid. Voor je het weet "kunnen zij er eigenlijk ook niks aan doen". Compassie: jazeker. Verzachtende omstandigheden? Nou, nee. De mens heeft een vrije wil, en kiest zelf. Wees dan ook mans genoeg om de gevolgen van die eigen vrije keuze te accepteren als persoonlijke verantwoordelijkheid.