Slechts een mening

De Britse regering heeft deze week forse nederlagen geleden in het Hogerhuis toen zij probeerde om het religieuze instellingen wettelijk nog moeilijker te maken personeel te weigeren of te ontslaan op seksuele gronden. Als het aan de wetsontwerpers had gelegen, zou de katholieke Kerk juridisch gedwongen moeten worden homo's, biseksuelen en vrouwen te accepteren voor het priesterschap of diaconaat. Zover ging de aanscherpingen van de wet nog niet, die slechts als ‘toelichting' werden gepresenteerd. Maar ondertussen werden de uitzonderingen op de Wet gelijke behandeling beperkt tot volstrekt willekeurige criteria zoals een minimumaantal uren catechese.

Terecht zeiden de katholieke bisschoppen, en de heel laat gealarmeerde anglicaanse collega's, dat er heel wat priesters zijn die deze quota gezien hun werkzaamheden niet halen. Bovendien is het een juridische truc om katholieke scholen open te breken. De tweede man van de anglicaanse Kerk, aartsbisschop John Sentamu van York, stelde dat “vele Kerken en andere religieuze organisaties fout zitten inzake seksuele ethiek. Maar wanneer godsdienstvrijheid iets betekent, dan is het aan de Kerken dat zelf uit te maken in overeenstemming met hun eigen overtuigingen”.

Hoewel de regering-Brown vooralsnog bakzeil heeft gehaald, is het uiterst zorgelijk dat op aanscherping was aangedrongen door de Europese Commissie. Volgens artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens heeft “een ieder recht op vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst; dit recht omvat tevens de vrijheid om van godsdienst of overtuiging te veranderen, alsmede de vrijheid hetzij alleen, hetzij met anderen zowel in het openbaar als in zijn particuliere leven zijn godsdienst of overtuiging te belijden door het onderwijzen ervan, door de praktische toepassing, door eredienst en de inachtneming van de geboden en voorschriften”. Dus als de katholieke Kerk ervan overtuigd is dat vrouwen, en mannen met diepgewortelde homoseksuele neigingen, niet kunnen worden toegelaten tot het priesterschap en eenieder vrijlaat de Kerk te verlaten, dan moet zij daar conform artikel 18 volkomen vrij in zijn.
En net zoals eenieder katholieken mag beschouwen als achterlijk, mogen katholieken homoseksualiteit of buitenechtelijke seks moreel verwerpelijk noemen conform artikel 19, dat de vrijheid van meningsuiting garandeert. “Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.” (Bron: United Nations Department of Public Information, NY)

Het is zorgwekkend hoe tot op het hoogste Europese niveau blijkbaar de overtuiging heerst dat beide rechten dwingend ondergeschikt gemaakt mogen of zelfs moeten worden aan de huidige courante en dominante mening, die uiteindelijk niet meer dan slechts een mening is.