Red het joods-christelijke erfgoed uit de handen van de PVV

Foto: AP

De PVV schermt in haar strijd tegen de islam graag tegen met het joods-christelijke erfgoed, maar dat erfgoed is bij Wilders en consorten helemaal niet in goede handen. Dat biedt kansen aan CDA, CU en SGP. Mits zij het goed aanpakken.

Steeds minder vers in het politieke geheugen ligt de periode ‘Groep Wilders’. Geert Wilders als het rechtse buitenbeentje van de VVD, op ramkoers met zijn voormalige partij over het Turkije-standpunt van de liberalen. Het terechte nee van Wilders inzake aansluiting van Turkije bij de EU (verder weg dan ooit trouwens), was en is nog altijd het ‘ja, tenzij blablabla’ van de VVD. Dit, en nog wat interne strubbelingen, deed Wilders verder isoleren binnen zijn partij en maakte zijn uiteindelijke sologang tot een feit. Van meet af aan linkte Wilders zijn aversie tegen Turkije aan zijn anti-islamopvattingen.

Wilders over links
De partij, die sinds november 2006 als Partij voor de Vrijheid door het leven gaat, wekt inmiddels echter de indruk meer te zijn dan een partij met een standpunt. Ze lijkt de breedte en ook de politieke diepte in te gaan en is anno 2009 een politieke factor van betekenis geworden. Een nog belangrijker en gevaarlijker trend is dat de partij langzaam maar zeker zowel over links als over rechts haar politieke program in elkaar timmert. In zijn ‘beginjaren’ kleefden Wilders vooral nog de liberale VVD-standpunten aan. Heden ten dage zijn zijn voorheen kapitalistische standpunten rekkelijker dan ooit. Het minimumloon wil Wilders terecht intact laten. Van doorwerken tot na het 65e levensjaar wil hij onder geen beding weten. En zie hier een zekere volkspartij in wording. Kaapte de PVV in het begin vooral stemmen weg bij de VVD en Verdonk, nu bestrijkt zijn electorale winst ook stemmen van partijen zoals de PvdA en de SP.

Kip met gouden eieren
Opvallend is dat de CU en de SGP minder last hebben van overstappende kiezers naar de PVV. In de kiezerspolls staan de partijen op matige winst of men stabiliseert het huidige zetelaantal. Ook het CDA, ondanks fors verlies ten opzichte van de laatste Tweede-Kamerverkiezingen in de peilingen, lijkt minder kwetsbaar voor de opmars van de PVV. Schijn kan bedriegen, maar toch schuilt in voorgaande voor de drie christelijke partijen een kans Wilders een belangrijke slag toe te brengen. Want ondanks de verbreding van standpunten door de PVV, is het nog altijd zo dat het wapengekletter van Wilders tegen de oprukkende islam bestaat uit het schermen met het joods-christelijke erfgoed.

Op sociaal-economisch terrein neemt de partij weliswaar onderhandelbare standpunten in, maar als het gaat om het verdedigen van het joods-christelijke erfgoed van dit land valt de kliek van Wilders al snel door de mand. Deze traditie vraagt namelijk meer dan alleen woorden, maar ook daden, en hier blijkt het onchristelijke karakter van de PVV. Voorbeelden nodig? De PVV is overminderd voorstander van de 24-uurseconomie en ook het homohuwelijk kan op warme steun van de partij rekenen. Laat het dan ook helder zijn, de joods-christelijke traditie is ononderhandelbaar en in verkeerde handen bij de PVV. Dit gegeven zal de kip met de gouden eieren blijken te zijn voor de christelijke partijen. Mits ze het goed aanpakken.

Ware hoeders
Beseffen CDA, SGP en CU wel dat zij de unieke kans hebben Wilders te beroven van zijn belangrijkste bestaansrecht? De bestrijding van de islam is namelijk een geestelijke strijd en de ware hoeders hiervan zijn de confessionele partijen. Het wordt tijd de claim van de verdediging van het joods-christelijke erfgoed terug te veroveren op Wilders en diens kompanen. De rechtmatigheid van de joods-christelijke erfenis behoort Wilders namelijk niet toe.

Bert Brouwer is christenconservatief publicist.

• Vier weken GRATIS KN lezen? Neem snel de proef op de som >>